In een serie artikelen zoomen we in op de Arbowet binnen de architectenbranche. We hebben diverse relevante vragen voor u verzameld, die we stuk voor stuk voor u zullen beantwoorden. Hieronder vindt u deel 4.

Wat is de arbocatalogus precies?

Met de nieuwe Arbowet wil de overheid de verantwoordelijkheid voor het arbobeleid zo veel mogelijk bij werkgevers en werknemers leggen. De overheid zorgt daarbij voor een zo helder mogelijk wettelijk kader, de zogeheten ‘doelvoorschriften’, met zo min mogelijk regels en zo weinig mogelijk administratieve lasten. De beleidsregels van de overheid worden daarom vervangen door arbocatalogi op branche- of sectorniveau. Nadat werkgevers en werknemers in een bepaalde sector of branche een positief getoetste arbocatalogus hebben opgesteld, worden de beleidsregels voor die sector of branche ingetrokken. Per 1 januari 2010 zijn alle beleidsregels ingetrokken. Een arbocatalogus bevat de afspraken die werkgevers en werknemers samen over veilige en gezonde arbeidsomstandigheden hebben gemaakt. Het zijn praktische, toegankelijke handleidingen waarin staat met welke middelen een onderneming kan voldoen aan de wettelijke bepalingen (doelvoorschriften) voor veilig en gezond werken. Werkgevers en werknemers stellen deze handleidingen zelf op. Een arbocatalogus bevat bijvoorbeeld maatregelen die aan een veilig en gezond werkklimaat hebben bijgedragen, normen uit (wetenschappelijke) onderzoeken, best practices (praktijkoplossingen die hun waarde al hebben bewezen), NEN-normen, brancherichtlijnen, convenanten, jurisprudentie, andere catalogi of huidige arbobeleidsregels.

Wat staat er in een arbocatalogus?

In een arbocatalogus staan de verschillende manieren beschreven waarop werkgevers kunnen voldoen aan de doelvoorschriften die de overheid stelt. Bijvoorbeeld: beschrijvingen van technieken en methoden, goede praktijken, normen en praktische handleidingen. De verantwoordelijkheid voor het opstellen en bekendmaken van de arbocatalogus ligt bij de werkgevers en werknemers (of organisaties van werkgevers en werknemers).

Hoe wordt een arbocatalogus getoetst?

Het uitgangspunt is dat werkgevers en werknemers in een branche heel goed in staat zijn om een professionele arbocatalogus op te stellen. Daarom wordt een catalogus niet uitgebreid getoetst. Wel bekijkt de Arbeidsinspectie of de totstandkoming goed verlopen is en of de catalogus adequaat is. Samengevat toetst de Arbeidsinspectie het volgende:

– Is beschreven voor welk werkgebied (branche / groep bedrijven) de catalogus bedoeld is?

– Vertegenwoordigen de opstellers de werkgevers en werknemers in dit werkgebied?

– Is de catalogus beschikbaar en kenbaar voor (alle) werkgevers en werknemers?

– Wordt bij navolging van de catalogus voldaan aan de doelvoorschriften? Dit punt wordt getoetst met een quickscan.

– Is de catalogus begrijpelijk, logisch en niet in strijd met de wet?

 

Als een arbocatalogus deze toets doorstaat, dan vormen zij het uitgangspunt voor de handhaving door de Arbeidsinspectie.

Klopt het dat werkgevers- en werknemersvertegenwoordigers binnen de branche ook bezig zijn met het ontwikkelen van een arbocatalogus?

Dat is juist. De branche is bezig met de ontwikkeling van een arbocatalogus. De eerste thema’s die aangepakt gaan worden zijn RSI en werkdruk. Zodra deze klaar is, zal, voor zover noodzakelijk, elk jaar een extra risico aan de catalogus worden toegevoegd. Sociale partners en gebruikers stellen gedurende de ontwikkeling van de catalogus een lijst samen van alle risico’s die zij in de toekomst nog willen zien opgenomen.

Wat gebeurt er als er geen arbocatalogus tot stand komt?

Als er in de branche geen arbocatalogus tot stand komt, blijven voorlopig de arbobeleidsregels gelden. Zodra een arbocatalogus er is én positief getoetst is, vervallen de arbobeleidsregels voor die branche of sector. Dit is een stimulans voor werkgevers en werknemers om werk te maken van een arbocatalogus.

Comments